ilân-ı acz


İçimizde tanrıçalar devşirmeye
ve eskitmeye vaktimiz yok
ne idiysek oyuz
biraz tütün yorgunu
biraz beton haraplığı
tenimiz
aşka inanmak için
fazlaca devirdik putlarımızı
aşk bize inanırsa 
bir gün biz de belki severiz
içimizde tanrılara ve tanrıçalara yer yok
ne nefesimiz var mumlarını üflemeye
ne vaktimiz
atalar saatlerimizi kurmasaydı
uyanmayacak mıydık acaba devrime
her gözyaşımız bir ayaklanma
çarpınıtılar birer sükut 
put put put
ibrahim devrimi
paris ayaklanması
kalbimin çarpınıtısı
evet, ivedilikle düştüm 
yorgun düştüm
düştüm sevmek eyleminden
rahatsızca bekliyorum ölmeyi
mesele şu ki 
aralarında yenişemeyen tüm hainler
tüm hasetlikler ve lanetler
tek tek üzerime gelen
mavi yeşil kabuslarım
evet
hırçın bir kadın oldum ben
canımı yakan 
mistik danslarıyla dinlediklerim
dost bildiklerim ve öteki
ve ipotekli tövbeler
ve haya meselesi
korkarım mahvolduk
iki lakırdı ümidimiz
istiğfar,
aciz.






Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

MONOLOGUE : stories of a broken Abd-al-lah

Dear fellows—I mean, dear gentleman, today I will be telling you two stories, and you will probably have no idea why I shall do that, but hey, you will hopefully have some idea in the end. I suggest you sit comfortably, and, you know, listen with your heart. The first story is, well...It is about me. I am a man from Bil’in, a Palestinian village located in Ramallah. I was born to a well-off family in warm neighbourhood. I grew up in the times of peace and war. But you already know that. I was shot twice in my life, by the Israeli soldiers during the demonstration in the West Bank. None of them were serious injuries though, my arm still itches from time to time. Right here. What you don’t know is that you have actually repeatedly screened me in your footages. Yes gentleman, I know that you put the documentary, 5 Broken Cameras1, in your course outlines for your students. Well, I frequently appear in the background of that documentary. In fact, Emad, the director and the owner of those...
Devamı

DAY FIFTY ONE of Aye.

Why don’t I journal a bit. I have a great energy in my mind that feels stuck because I feel hidden in my apartment or lack of ‘word’ or purpose that gives my life function and meaning. Although I should remind myself that most people feel that. No no. Most people who are fortunate enough to have time and wording to even consider meaning to their existence and who are genuine about it feel that. What it means to be genuine though. let me rephrase it. What it means to be genuine? Am I being genuine to myself? Am I using all of my means to become who I wanna be. Aren’t I stuck with the concept of ‘who I wanna be and  what I expect from life ‘ and make it vague enough to escape it so that I do not judge myself.  I did take care of myself this year. Sometimes by going for a walk. Sometimes through skincare. Sometimes through studying. Sometimes through crying. And I let myself go into the rabbit hole of internet, shopping ideas and relationship problems that mostly...
Devamı

Balığın Karnı

Allahım değişmek istiyorum süratle akmak. koşmak doğru bir yöne her yöne şöyle kollarımı açarak devinerek uçarak en dipten geçip midemde zıplamalarla koşmak istiyorum Allahım sana senin konuş dediğin dilde yazarak Sana seni sevmeyi daha çok duyarak beş yaşımın kocamanı gibi kocaman kocaman sevmeyi kalbime nakış nakış işte öyle, bir koltuğun tepesinde durabilmenin zevkiyle selamla muhabbetle şu anki dehşetimden uzak rızaya kavuşarak öyle bir koşmak istiyorum güzel şekilli yaşlar damlayarak gözlerimden Allahım ölmekten korkmam ve korkmam yaşamaktan hep aynı sebepten kimse söylemiyor korkmak için mi buradayım Korkmamayı öğrenmek için mi bir şeyler öğrenmek için mi buradayım Allahım şöyle hemencecik bir zemine hemencecik örtünerek uzanmak Allahım şöyle gözlerim habersiz kapanarak sükûnetle şöyle adaletten daha fazla merhamet yerini bularak şöyle en sevdiğim müziklermiş gibi dopdolu bir hisle şöyle <selam selam!> eden melekl...
Devamı