anthroporambling

İçimizde tanrıçalar devşirmeye ve eskitmeye vaktimiz yok ne idiysek oyuz biraz tütün yorgunu biraz beton haraplığı tenimiz aşka inanmak için fazlaca devirdik putlarımızı aşk bize inanırsa  bir gün biz de belki severiz içimizde tanrılara ve tanrıçalara yer yok ne nefesimiz var mumlarını üflemeye ne vaktimiz atalar saatlerimizi kurmasaydı uyanmayacak mıydık acaba devrime her gözyaşımız bir ayaklanma çarpınıtılar birer sükut  put put put ibrahim devrimi paris ayaklanması kalbimin çarpınıtısı evet, ivedilikle düştüm  yorgun düştüm düştüm sevmek eyleminden rahatsızca bekliyorum ölmeyi mesele şu ki  aralarında yenişemeyen tüm hainler tüm hasetlikler ve lanetler tek tek üzerime gelen mavi yeşil kabuslarım evet hırçın bir kadın oldum ben canımı yakan  mistik danslarıyla dinlediklerim dost bildiklerim ve öteki ve ipotekli tövbeler ve haya meselesi korkarım mahvolduk iki lakırdı ümidimiz istiğfar, aciz.

My story is from a time of despair and hope. It is a story, dear fellows, about where I belong truly and whole-heartedly. The story of the cured land, where magic was not only in the air but also among the people and their holy conduct of solidarity. Almordia, my land, was far far away from where the Earthlings lived and it was thus purified from their ill destiny. And yet, our destiny was inescapably linked to those doomed creatures. A great man who witnessed the beginning of their destruction and tried to warn them for their survival as a community, was sent to us, reincarnated in our magic land to save us from the most evil end. My story, dear fellows, is his story. I witnessed his spectacular era and I will share what I saw to be loyal to all Almordians and our history. The Elders has named his era, as the era of ‘Modernity’. Ah, sorry, I almost forgot to introduce myself. I am one of the Children of Almordia. My name is Balthus. I came out of one of the biggest caves in the green ...